Ik ben een... PAB-assistent

Jouw kind is mijn werkgever, in praktijk ben jij als ouder degene die de rol van werkgever opneemt. Mijn opdracht leggen we samen vast, maar jij hebt de regie.

Ik word betaald met een PAB-budget (Persoonlijk assistentie budget, PVB voor volwassenen), dat is een budget dat jij in naam van jouw kind kan aanvragen bij de overheid en waarmee jij ondersteuning ‘koopt’

Als assistent kom ik op vraag van jou als ouder of de persoon zelf. Hierbij is het belangrijk dat beide partijen zich goed voelen bij elkaar. Je gaat dagelijks samen aan de slag en een klik hebben is dus van groot belang.

Mijn werkplek is afhankelijk van waar jij/jouw kind ondersteuning bij nodig hebt. Dat kan op school, thuis, in de vrije tijd, op stage, op vakantie, … zijn.

Jij bepaalt de invulling van mijn werk. Wil jij graag dat ik bepaalde doelen bereik met jouw kind? Wil je planmatig werken? Of werk je liever spontaan en natuurlijk (wat bijvoorbeeld wel fijn is als ik bij jullie thuis werk).

Mijn takenpakket en de verwachtingen naar elkaar toe worden samen afgestemd (met jou en je omgeving). Deze kunnen in iedere samenwerking heel divers zijn.

Ik kan ook nauw samenwerken met  andere partners in jouw verhaal zoals de school, andere betrokken ondersteuners, kinesisten, logopedisten, werkgevers …) indien dit gewenst is.

“Ik ben er trots op dat de persoon die ik assisteer ook op papier mijn werkgever is, voor mij is dat echt emancipatie en inclusie.”

Ik hanteer een inclusie visie want …

Mijn job leeft en ademt inclusie. Ik heb bewust voor deze job en voor jouw kind en gezin gekozen en sta dan ook ten volle achter inclusie.

Ik besef dat het krijgen van een PAB-budget en mijn aanwezigheid als assistent de deur opent naar participatie.

Inclusie is iets voor iedereen: iedereen ervaart op een gegeven moment wel eens barrières. Het doel is om zoveel  mogelijk de barrières af te bouwen zodanig dat jouw kind of mijn werkgever zelf ook zoveel mogelijk kan deelnemen aan de maatschappij.

Het gaat niet over iedereen op dezelfde manier behandelen maar de wereld zodanig creëren dat we allemaal samen kunnen deelnemen, al dan niet met extra ondersteuning.

Ik maak inclusie waar door …

Vooral op zoek gaan naar wat doen en willen jouw kind en jij als ouder? Ik denk en droom mee, bekijk hoe we dromen waar kunnen maken en sta aan jullie zijde.

Waar nodig het verlengstuk te zijn van de persoon die ik assisteer om zo participatie waar te maken. Bijvoorbeeld door tolk te zijn, focus te houden op het doel of voor extern geheugen te spelen.

Op maat te werken, door steeds in nauwe verbinding met jou en jouw kind te werken.

Barrières weg te werken voor de persoon die ik assisteer en diens omgeving. Dat doe ik door zelf de brug te zijn, door de omgeving aan te passen of door het netwerk te ondersteunen om zelf de connectie met de persoon te maken

Te luisteren en jou te laten ventileren om dan verder aan de slag te gaan. Hier hoort ook bij dat ik probeer aan te voelen wat er nodig is en daar dan op inspeel.

De extra handen, extra oren, extra ogen en  extra creatieve brein te bieden waar een inclusietraject soms nood aan heeft.

Elke werkdag connectie te maken met jou, soms praten we lang, soms is het een snel berichtje of foto, maar ik ben nabij.

Ik bezit vaardigheden als …

Werken op maat, want in mijn werk is jouw kind mijn focus, en ben jij als ouder mijn tweede focus.

Bewaren van de balans tussen afstand en nabijheid. Zo zorg ik ervoor dat jouw kind niet te afhankelijk van mij wordt en ik participatie niet in de weg sta.

Flexibel zijn, aangezien je nooit weet wat er precies zal gebeuren en het van belang is om hier goed op in te spelen.

Doordacht te werk te gaan en stil te staan bij wat ik ga doen, waar ben ik mee bezig of hoe zit het met het wegwerken van de barrières?

Aandachtig blijven zonder dat jouw kind hier last van ondervindt of doorhebt. Als persoonlijk assistent faciliteer ik waar nodig en verdwijn wat op de achtergrond indien het goed loopt.

Mijn eigen grenzen op een respectvolle en rustige manier aangeven. Ik bied de ondersteuning die nodig is, maar ook voor mij zijn er dingen die ik echt niet wil of kan doen.

Een eerlijke en open communicatie en tegelijkertijd gereserveerd kunnen zijn wanneer ik aanvoel dat dit nodig is.

Mijn eigen noden kunnen parkeren tijdens de ondersteuning.

Creatief meedenken wanneer we voor uitdagingen komen te staan of wanneer er onverwachte dingen gebeuren.

Samen oplossingsgericht te werk gaan: Hoe gaan we barrières wegwerken? Hoe gaan we zaken oplossen? Hoe gaan we vooruit?

“Kunnen niets doen en je daar niet schuldig over voelen en zien dat je op dat moment eigenlijk het meest waardevol bent. Je bent bezig met jezelf overbodig te maken. Dat moet een ondersteuner ook kunnen.”

Er mag van mij verwacht worden dat ik …

Steeds in nauw contact en in samenspraak met jou en jouw kind werk.

Op maat werk door mij in te leven en de persoon die ik assisteer goed te leren kennen.

Participatie en inclusie steeds centraal stel en mijn handelen hierop baseer.

Afstem wanneer de ondersteuning wel of niet nodig is. Hiernaast bekijken we samen (en ook met jouw netwerk) hoe het zit met jouw doelen, wensen en dromen en of deze op dezelfde lijn liggen.

Initiatief neem wanneer ik merk dat er bepaalde zaken moeten gebeuren.

Open communiceer en directe feedback waardeer.

Jouw privacy en die van jouw netwerk respecteer.

Tips aanreik aan jou en je netwerk maar deze niet opdring, beslissingen worden steeds door jou of jouw kind genomen.

Taken overneem van jouw netwerk wanneer zij dit vragen zodat zij tijd kunnen doorbrengen met jou.

Verantwoordelijkheid neem wanneer er geen klik is met de persoon en samen op zoek ga naar een andere assistent.

Ging jij aan de slag met de tool ‘Met wie zit ik rond de tafel?’? Laat het ons weten! info@oudersvoorinclusie.be