De overstap naar het secundair was een sprong in het diepe voor Maaike, Bram en hun dochter Ena. Want zij maakte niet alleen de overstap van lager naar secundair onderwijs, maar ook van het buitengewoon naar het reguliere onderwijs. De zoektocht naar een secundaire school was uitdagend, maar bij de LAB-school vonden ze de perfecte partner in de uitbouw van Ena’s inclusietraject.

Beste beleidsmaker,
We hebben een nieuwe regering, een nieuwe start. Bij een nieuwe start horen ook nieuwe voornemens. Daarom bezorgen we u belangrijke aandachtspunten waarvan we hopen dat ze in uw nieuwe voornemens een plaats zullen krijgen. Want het is nu echt tijd voor ACTIE als het op inclusie aankomt. We kennen inclusietrajecten die al 20 jaar lopen en nog steeds moeilijkheden ondervinden. Dit kan nu echt niet meer. Het is tijd om het VN-verdrag als kompas te hanteren binnen het beleid en toe te werken naar inclusie. Het is ook tijd om ouders als volwaardige partners te zien en ons te ondersteunen in het pad dat we bewandelen met onze kinderen/jongeren.

Inclusie is als grondrecht opgenomen in Art 22 ter. Belgische grondwet

Iedere persoon met een handicap heeft recht op volledige inclusie in de samenleving, met inbegrip van het recht op redelijke aanpassingen".

Onze Luisterbank is een laagdrempelige plek waar je verhalen van ouders kunt beluisteren die kiezen voor inclusie, binnen thema’s zoals vrije tijd, onderwijs, het jonge kind en inclusief leven (werken en wonen). Onze bank biedt ruimte voor ontmoeting en verbinding met anderen. Deze verhalen zijn niet alleen mooi om naar te luisteren, maar willen anderen inspireren en sensibiliseren om zo tot gelijke kansen te komen voor elk kind.

Bekijk de bouwwerken van andere teams die aan de slag gingen met de luisterkoffer en deel ook jullie bouwwerk.

Ouders vinden in hun traject steun bij andere ouders. Ze leren bij van elkaar. Het traject loopt niet steeds perfect, maar ook uit de drempels valt heel erg veel te leren. Hoe gaan andere ouders om met uitdagingen die ze onderweg tegenkomen? Wat kunnen we hieruit leren voor ons eigen traject? Tegelijk maken ouders in het hier en nu het pad vrij voor andere ouders. Ouders worden geïnspireerd, maar inspireren op hun beurt ook iedereen die nog volgt in hun voetsporen.

Om inclusie waar te maken is het nodig om sterktegericht te kijken en werken. Het gaat over het geloof in elk kind ongeacht de specifieke noden. De kijk op een beperking en labels is vaak negatief. Ouders zijn zich hiervan bewust en gaan doelgericht een gevarieerd beeld weergeven van hun kind. Zo proberen ze ruimte te maken om blijvend te kunnen denken in mogelijkheden en stappen vooruit te kunnen zetten. Een open blik helpt om inclusie in de praktijk te kunnen waarmaken. De grootste leermeesters hierin zijn vaak de leeftijdsgenoten.

Vertrouwen is geloven dat alles goedkomt. Er is een goede portie vertrouwen nodig om er steeds voluit voor te kunnen gaan. Vertrouwen is ook een wederkerig gegeven. Het is een kwestie van geven en nemen. Als er voldoende vertrouwen is, dan is er ruimte om te experimenteren. Het geeft ruimte om te mogen vallen en opnieuw op te kunnen staan. Vertrouwen creëert ook rust, het neemt zorgen weg. Tot slot is vertrouwen ook iets waar je steeds aan blijft bouwen, het is nooit af. Ouders hebben anderen nodig die samen met hen vertrouwen hebben in mogelijkheden.

Ouders kennen hun kind het beste. Ze kijken naar wat er wél mogelijk is en denken na over welke volgende stap hun kind kan zetten. Dit doen ze heel doordacht, vanuit het standpunt van hun kind. Ze houden rekening met mogelijke drempels en bereiden zich van tevoren goed voor op wat komen gaat. Ze volgen hierbij het tempo van hun kind.

Langs elke levensweg zijn er veel successen te vinden. Of ze nu groots of net heel erg klein zijn. Ze zorgen ervoor dat iedereen zijn batterijen weer kan opladen, dat de veerKRACHT weer wat kan groeien. Het zijn allemaal redenen die ouders eraan herinneren waarom ze voor inclusie kiezen.