Ouders kunnen niet terugvallen op wat er standaard geweten is in de opvoeding. Het gaat over ouderschap ‘zonder model’ waarbij ouders vetrekken van hun kind met talenten en sterktes. Ze gaan samen op weg en zoeken naar oplossingen, mogelijkheden en kansen. Ouders kennen hun kind het beste. Ze zijn de constante in het leven van hun kind, daar waar professionals komen en gaan. Ouders zijn er al van bij de start. In de overdracht van kennis, zijn ouders dan ook centrale en onmisbare partners. Er valt zoveel te leren van hen.

Inclusie waarmaken doe je niet alleen. Een ouder heeft ondersteuning nodig uit de directe omgeving van hun kind. Inclusie betekent ook dat het kind opgroeit in de omgeving waar hij/zij thuis is en een krachtig netwerk zich daar kan vormen. Een ouder staat hierin centraal, is de lijm en maakt de verbinding tussen verschillende betrokkenen of contexten. Tegelijk is het ook belangrijk dat een ouder zich goed omringd kan voelen, dat er mensen zijn die hen correct informeren en onvoorwaardelijk steunen in hun keuze voor inclusie. Een netwerk dat het recht op zorgeloosheid van een ouder mee mogelijk maakt zodat zij gewoon ook ouder kunnen zijn. Een netwerk is een dynamisch gegeven, er wordt steeds verder aan gebouwd. Het groeit in de relaties met anderen en het zorgt voor het samen dragen van het traject.

Voor sommige ouders heeft de term ‘inclusie’ niet veel woorden nodig. Het is wat het beste aanvoelt voor hen en hun kind. Inclusie is een keuze, maar niet zomaar een keuze, het is een pedagogische keuze. Ouders kiezen voor inclusie omdat het voor hen niet anders kan. Het is een visie waarin ze hun kinderen willen opvoeden. Het is hoe ouders zelf in het leven staan en wat ze hun kinderen willen meegeven. Het gaat over de waarden en normen die belangrijk zijn voor ouders. Daarom is het belangrijk dit niet in vraag te stellen, maar net de ouder daarin te ondersteunen, het partnerschap aan te gaan en er samen voor te zorgen dat inclusie gerealiseerd kan worden.

De wens om een gelukkig kind te hebben, hangt samen met een goede, betekenisvolle toekomst. Op de weg naar inclusie moeten soms keuzes worden gemaakt. De overgang naar een school, de zoektocht naar een nieuwe hobby, er zijn veel voorbeelden te bedenken. De toekomst richting geven kan uitdagend zijn. Soms vragen de keuzes veel snelheid, soms vraagt het ook net tijd om stil te staan bij wat er allemaal gebeurt in het hier en nu. Soms neemt het proces veel ruimte in beslag, soms is het aanwezig op de achtergrond. Mogelijkheden bestaan in een langetermijnperspectief.

Ouders tonen, in de vele veranderingen of moeilijke trajecten die ze soms lopen, hoe veerkrachtig ze wel niet zijn. Ze slagen erin om het pad voor hun kind vrij te maken. Ze verrichten heel wat onzichtbaar werk zodat hun kind zo zorgeloos mogelijk kan zijn. Hun kracht komt voort uit het feit dat hun kind gelukkig is en goesting heeft, maar vooral uit de liefde voor hun ‘pot goud’. Mensen met een inclusieve denkwijze en aandacht voor het positieve helpen de veerkracht van ouders te versterken.

Verken de onmisbare stem van ouders in onze podcastreeks ‘Ouders voor Inclusie vertelt’ en ontdek welke bouwblokken voor Inclusie hieruit voortkomen. Deze bouwblokken vormen de basis om gelijke kansen mogelijk te maken voor kinderen en jongeren met specifieke noden.

Floor vertelt over verbinding en begrepen worden, maar ook over bekende orka's en zichtbaarheid.

Luna vertelt over haar ambities, haar ondernemingen, over vlammen en over het wel of juist niet vertellen.

Gladys vertelt over mama zijn, ambitieuze vrouw zijn, huisvrouw zijn, in een ontoegankelijke wereld.

Jenka vertelt over hoe zij zich (soms wel en soms niet) welkom voelt in de wereld van studeren en hoger onderwijs, van werk en mobiliteit, van vrije tijd en sociale relaties.